چقدر دوست
داشتم یک نفر از من می پرسید:
چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟
چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ
است؟
اما افسوس که هیچ کس نبود ...
همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره
...
آری با تو هستم ...!
با تویی که از کنارم گذشتی...
و حتی یک بار هم نپرسیدی،
چرا چشمهایم همیشه بارانی
است...!!!